Elle et lui

By George Sand

368 ratings - 3.52* vote

A sa publication, en 1859, ce roman de George Sand fit grand bruit, suscitant de vives protestations de la part des amis et du frère d'Alfred de Musset qui estimaient que la romancière transformait la vérité historique à son profit. Depuis 1833, en effet, elle s'était follement éprise du poète. Et c'est une aventure romantique et passionnée que vécurent ces enfants du sièc A sa publication, en 1859, ce roman de George Sand fit grand bruit, suscitant de vives

... more

Book details

Paperback, 228 pages
2009 by Points

(first published 1859)

Original Title
Elle et Lui
202038129X (ISBN13: 9782020381291)
Edition Language

Community Reviews

Ahmad Sharabiani

Elle et Lui = She & He (1859), George Sand

Amantine Lucile Aurore Dupin (1 July 1804 – 8 June 1876), best known by her pen name George Sand, was a French novelist and memoirist. She & He, Originally published: 1859.

A novel based on the author’s relations twenty-five years before, in 1834, with Alfred de Musset, whose death occurred in 1857. As the story was one to which there could be no reply by the person most concerned, an indignant brother, Paul de Musset, wrote ‘Lui et Elle (She & He)’ to alter the lights on the picture.

At the entrance of the woman known in literature as George Sand upon the bohemian freedom in Paris, she shared her life with Jules Sandeau, and first used the pen-name Jules Sand, when he and she worked together and brought out a novel entitled ‘Rose et Blanche.’

Enabled shortly after to get a publisher for ‘Indiana,’ which was wholly her own work, she changed her pen-name to George Sand. But Sandeau and she did not continue together. Alfred de Musset and she entered upon a relationship of life and literary labor which took them to Italy at the end of 1833, gave them a short experience of harmony in 1834, but came to an end by estrangement between them in 1835. Her side of this estrangement is reflected in ‘Elle et Lui,’ and his in Paul de Musset’s ‘Lui et Elle.’

تاریخ نخستین خوانش: روز پنجم ماه دسامبر سال 1972میلادی

عنوان: دلدار و دلباخته؛ نویسنده: ژرژ ساند؛ مترجم: احمد سمیعی؛ تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1345 ، در 338ص؛ چاپ دوم 1351؛ چاپ دیگر تهران، علمی فرهنگی، 1379؛ در 257ص؛ شابک 9644451422؛ موضوع داستانهای نویسندگان فرانسوی - سده 19م

نویسنده: «آمانتین اُرُر لوسیل دوپَن»؛ سپس «بارونس دودِوان»، که بیشتر با نام مستعار «ژرژ ساند»؛ شناخته میشوند؛ «رمان‌نویس رمانتیک»، «نمایشنامه‌ نویس»، «روزنامه‌ نگار»، «اصلاح‌ طلب اجتماعی»، و «خاطره‌ نگار» «فرانسوی» بودند؛ امروزه کتابهای پرشمار ایشان، کمتر خوانده میشوند؛ در سده ی نوزدهم میلادی؛ «ساند» یکی از تأثیرگذارترین زنان زمانه ی خویش، و مهم‌ترین نویسنده ی زن «فرانسه» بودند؛ در دهه ی سوم سده نوزده میلادی، ایشان که از آثارشان، برای ترویج، و آموزش اصلاحات «سوسیالیستی»، استفاده می‌کردند؛ تصویر کلیشه‌ ای از زنان، کارگران، دهقانان، و طبقات فرودست جامعه را، تغییر دادند؛ ایشان نخستین نویسنده‌ ای بودند، که زندگی کارگران، و کشاورزان، و کودکان را، در رمان‌های خود، به تصویر کشیدند؛ و گونه‌ ای، و ژانری از رمان، با عنوان «رمان روستایی» را، پایه گذاری کردند، که البته فرمِ داستان‌های شفاهی پای بخاری، و کرسی را داشت؛ «ساند»؛ آداب و رسوم، و سنت‌های اجتماعی منطقه ی سکونت کودکی خویش را، که با رخداد خیزش صنعتی، به سرعت در حال ناپدید شدن بود، روایت می‌کند؛ ایشان از پیشگامان ادبیات «فمنیستی» نیز بودند، و در آثارشان نگاه کلیشه‌ ای مردانه، بر نقش زنان را؛ به چالش می‌کشیدند؛ «دلدار و دلباخته» شرح مناسبات عاشقانه ی «ژرژ ساند» است، با «آلفرد دو موسه»؛ آن دو به عشاق «ونیز»، شهرت يافته اند؛ تحلیلهای روانشناسی باريک بینانه، و نظریاتی بدیع؛ درباره ی هنر، و تجلیات نبوغ، و نقاشیهایی استادانه از طبیعت، در رمان، هماره به چشم خوانشگر ميآید؛ بخشی از متن رمان را، نامه های «ترز (ژرژ ساند)»، و «لوران (آلفرد دو موسه)»، به یکدیگر، میآراید

تاریخ بهنگام رسانی 03/10/1399هجری خورشیدی؛ ا. شربیانی


"Une femme, quand elle est héroïque, ne l'est pas à demi."

When you have a crush, or feel a passionate love and devotion for someone, the last thing you want to believe is that it will some day be over, that the strongest of feelings will fade and disappear, and leave you to see the disappointing normality and boredom of your object of obsession.

I had a passionate crush on George Sand when I was in my early twenties. I read everything I could get hold of - and she was a prolific writer, even compared to other hard-working authors of her time and place, like Balzac or Flaubert. Just as much as with her fiction, I fell in love with her life story - the eternal pendulum between hard, serious work, care for her children and her home, and that other side of her, the wild desire to do whatever she felt like, when she felt like it. Cross-dressing, smoking, engaging in love affairs, painting, drawing, writing for a living. All was possible for her in a world in which women lived mostly like Jane Austen's heroines - if they were privileged and lucky. To marry well and to be forgotten in a well-protected household was not enough for George Sand.

Not only did she dare to take famous lovers like Musset or Chopin, she even wrote only slightly disguised novels explaining her illustrious relationships to the eager yet scandalised reading public.

Elle et Lui, the simplest title possible for a love story. What else do you need to say? The title already contains all the drama, the jealousy, the exclusive focus, the intemperance, the frustrations and the sweet moments of complete bliss. And the fact that it can be written down as a story already tells you it is over, complete, finished, a closed chapter.

I lost sight of my passion for George Sand, moved on, had other reading experiences, got absorbed by other authors, forgot my obsession for her. And yet. Something lingered, stayed with me of the sweetness of that early love. And the other day, rearranging my bookshelves, I came across my whole collection of her work, in the back row at the top of a bookcase, and I felt that well-known, cherished flutter in my stomach. Those butterflies, that first moment of recognition ... There she was, that strong, independent woman, with her invincible love for life, the woman who wrote to the much younger Flaubert:

"L’humanité n’est pas un vain mot. Notre vie est faite d’amour, et ne plus aimer c’est ne plus vivre."

And I felt sad that I hadn't reviewed any of the dusty volumes, that I hadn't documented my affair with her writing, made it official.

Elle Et lui, her account of her stormy love affair with Alfred de Musset, is a perfect place for anyone to start reading George Sand, and it is never too late to fall in love with a person as acutely alive she was.

Daring to live, and to change, and to move on, and to keep the memories forever - that is her message!

peiman-mir5 rezakhani

‎دوستانِ گرانقدر، <دلبر و دلباخته> از 338 صفحه و 14 فصل تشکیل شده است که در اصل داستانِ عشقی است که میانِ نویسنده، یعنی بانو <ژرژساند> و <آلفرد دو موسه> میباشد که به "عشاق ونیز" شهرت یافته بودند
‎در این داستان <ترز> را که نقاش است به عنوانِ دختری با عشقِ ناب و البته دودل و بلا تکلیف میبینیم و <لوران> را که او نیز نقاش است، معشوقی پشیمان شده از اشتباه میشناسیم که برایِ اثباتِ عشقش، حاضر میشود دختر را به رغیبِ عشقی خویش، یعنی <پالمر> بسپارد و راهش را از وی جدا سازد که این کار او عجیب و غیر قابلِ درک بود، حتی از جانبِ عشقش <ترز> .... از طرفی <پالمر> نمیداند که آیا <ترز> او را دوست دارد و یا دلش با <لوران> است و همین موضوع سبب میشود که خودش را آزار دهد و خودخوری کند و حتی پنهانی کشیکِ آن دو را بدهد که ببیند <ترز> با <لوران> عشق بازی میکند یا واقعاً <لوران> را از دل بیرون کرده است
‎عزیزانم، موضوع آزار دهنده، ترجمهٔ کتاب بود که در بسیاری از موارد، ضعیف و نامفهوم ترجمه شده بود
‎امیدوارم این ریویو جهتِ معرفیِ این کتاب برایِ شما بزرگواران، کافی و مفید بوده باشه
‎<پیروز باشید و ایرانی>


...l'amour est une fleur trop délicate pour se relever quand on l'a foulée aux pieds

Ce petit roman a été écrit par l'écrivain français Georges Sand (1804-1876). Il raconte la passion tumultueuse entre Thérèse et Laurent, deux artistes aux tempéraments trempés mais opposés, et qui sont très fortement inspirés d'elle même et d'Alfred de Musset, avec lequel elle eut une liaison entre 1833 et 1835. Alfred avait de son côté évoqué cette passion à chaud, dès 1836, dans La Confession d'un enfant du siècle. Georges Sand fit paraitre ce roman en 1859, après la mort d'Alfred, alors qu'elle avait hésité à brûler sa correspondance avec lui.

Le roman déplut au frère de Musset, Paul, car son frère ne paraissait pas sous son meilleur jour, selon son sentiment. Il fit paraître Lui Et Elle, dans lequel il changea la perspective, et fit paraître Alfred dans un rôle de victime. Profitant du tumulte provoqué par cette affaire, Louise Colet, une maîtresse d'Alfred à cette époque, fit paraître Lui, dans lequel elle donne encore un nouveau point de vue aux évènements. La presse satirique ne manqua pas de faire des gorges chaudes de toutes ces révélations en cascade.

C'est que le Laurent du roman est véritablement insupportable: lorsqu'ils sont en Italie, il disparait des nuits entières, revient ivre et blessé, enrage si on ose lui poser la moindre question, exhale un mal-être qui va jusqu'à la méchanceté, puis se jette soudain dans le repentir le plus lamentable, proteste jusqu'au sublime, se rend malade au point de mettre ses jours en danger. Thérèse s'afflige de ces extravagances, mais plaint celui qui en est à la fois la victime et l'auteur, et traite ces deux personnages fondus en un avec un mélange de rigueur et de commisération.

Les affaires sentimentales des gens célèbres ou puissants sont toujours fascinantes, car on aime à voir ceux qui nous dépassent être le jouet des mêmes passions que celles qui tourmentent les autres hommes. Leurs faiblesses, leurs emportements, leurs réactions sans calculs, hors de l'empire d'eux-même, nous les rendent plus proches et plus aimables. Mais surtout, Georges Sand livre un point de vue personnel au travers du prisme du temps et de la maturité, ce qui donne à ce roman un singulier mélange de folie et de sagesse. J'ai pris un vif plaisir à sa lecture, et compte bien lire le point de vue d'Alfred de Musset pour mieux comprendre ce fameux mal qui le rendait à la fois parfaitement imbuvable et terriblement attachant. Cette édition est accompagné d'un appareil critique très conséquent.

considering a reply

Georges Sand par Charles Louis Gratia

Alfred de Musset

Georges Sand dessinée par Alfred de Musset

Paul de Musset

Louise Collet

Anastasia Bodrug

Ei bine, romanul este o biografie: dragostea pe care Georges Sand și Alfred de Musset le-au împărtășit. Acesta din urmă a scris și un roman numit „Confesiunea unui copil al secolului” despre dragostea lor, la care George Sand răspunde cu acest roman „Ea și el”.
Am vrut să-l citesc atât de mult după ce l-am primit, dar a fost foarte enervant. Nu știu cum am reușit să-l termin.
Ce își poate dori o persoană de la viață? Astăzi are nevoie de un lucru, mâine de altul. Ceea ce a dorit cândva, acum a devenit o piedică. Iar lucrul cu adevărat necesar nu se poate obține, deoarece nu poate exista. Și rămâne omul cu inima frântă și sufletul rănit, învinuind pe alții care nu-i mai oferă un umăr puternic. Motivul nu este în tine, căci auto-înșelăciunea predomină întotdeauna. Dacă cei care se iubesc decid să se despartă, atunci el este vinovat - crede ea, ea este vinovată - crede el. În apărarea opiniei personale, scriitorul va scrie o carte, așa cum a acționat George Sand, justificându-se și făcând acuzații.
"Un amestec de dramă, un exemplu bun de iubire destructibilă care se transformă într-un viciu și atunci care-i diferența dintre iubire și țigară?"

Adriana Scarpin

Enquanto Confissão de um Filho do Século, a versão de Alfred de Musset para essa história, é um tratado sobre o inferno do ciúme, a versão de Sand é uma história amena sobre um romance reles descrito sem muita profundidade psicológica. Se Musset seautoretratou como um cuzão, imagine se Sand não fez o mesmo... Mas enquanto ele é um insuportável magnificamente trabalhado em Confissão, aqui ele é um insuportável menor e sem razão para que qualquer mulher o amasse. Enfim, quem saiu ganhando nessa história foi mesmo o Musset, por mais foda que George Sand o era.

Hande Çakır

İki kişinin arkadaşlıktan aşka dönenen çalkantılı ilişkisini anlatan kitap oldukça duygu yoğunluklu. Sadece bir kaç karakter var kitapta ama derinlikli olarak iki kişinin duygu dünyasını okuyacaksınız. Karakterlerin duygu ve düşünce dünyalarını en ince ayrıntısına kadar okumak ilginizi çekecekse okuyun derim. Yazarın ilginç kişiliğini ve dönemin birçok sanatçısına ilham kaynağı oldumasını öğrenmeniz kitaba ve yazara olan ilginizi artırabilir.


Klasikler dizisinin değeri henüz anlaşılmamış eserlerinden biri. Sadece üç karakter üzerinden bir hikaye anlatmak zor olmalı. Neredeyse olaysız, sadece düşünceler ve duygular anlatılmış. Ba-yıl-dım. Laurent is such a jerk.


The final letter I- !!!!!!!!

Fatma Burçak

Bu kitabı okurken -özellikle kadınsanız- buhranlar geçirebilirsiniz, Therese yerine içinizden "Yeter artk!" demek geçebilir. Aslında feminist olmadığını söyleyen ama yaşadığı dönemde isyankar ve özgür bir kadın olarak öne çıkan George Sand diğer romanlarında olduğu gibi he ne kadar -kendi aşk ilişkisinden yola çıksa da- burada da farklı kadın imgeleri üzerinden bir anlatı kurmuş. Kadını eş, anne, sevgili, köle rolleri üzerinden anlatan ve sonunda onu özgürleştiren bir hikaye.